Stukkies schrijven

Naast het pijproken natuurlijk ...
Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 13 sep 2010 21:55

:lol:
Afbeelding

Gebruikersavatar
Terpentijn
Berichten: 471
Lid geworden op: 02 jul 2010 21:17

Bericht door Terpentijn » 13 sep 2010 22:48

Beste Jos, Dien je nu niet ook meerdere pijpen simultaan te roken? Dan een foto lijkt me wel een hele prestatie.
'Aan m'n zolen met die sigaretten!'

Gebruikersavatar
Wilbie
Berichten: 63
Lid geworden op: 22 apr 2010 17:45
Locatie: Haarlem

Bericht door Wilbie » 14 sep 2010 00:09

Martin, is je verhaal inmiddels vertaald, anders kan ik er eens naar kijken.

Ik genoten van de verhalen lekker bezig heren.

Gebruikersavatar
Victor Baarn
Berichten: 650
Lid geworden op: 03 feb 2009 13:06

Bericht door Victor Baarn » 15 sep 2010 16:24

Andere heerlijkheden... hoeft dus niet perse over pijp roken te gaan. In dit verhaaltje van mij van een paar maanden terug rookte wat anders:


Papa… die is de held. Voor 2,29 euro. Uit het werk langs de bouwmarkt gereden en een zak zandbakzand gekocht. Zo gemakkelijk kan het zijn. Zoonlief was zo heerlijk aan het spelen buiten in het zand dat van naar bed gaan voorlopig geen enkele sprake was. Dat is de keerzijde dus. Maar moeder wil het spul op bed hebben want ze moest toch echt weg. Waarop ik zeg, ga maar, ik leg het spul wel op bed. Wat een spul….
De 3 jarige kabouter op een gegeven ogenblik uit het zand gevist. Nu werd het toch echt bedtijd. Op het aankleedkussen de luier vervangen. Amai, wat een aanblik! Zijwaartse spuitluier met korreltjes. Voorzichtig de, nu bruine, onderbroek van zn benen getrokken. Daar kwam de halve zandbak mee. Nee, daar helpen geen billendoekjes meer aan. De kleuter bij enkels en polsen opgetild en rechtstreeks onder de douche gepoot. Hier, schoonmaken jij en vergeet je slurf niet.
De ééntandige larf, ook wel zusje genaamd, op een aankleedkussen in de badkamer erbij gelegd. Heeft die ook wat om zich te vermaken. Even de douchekop aan de kant en de peuter inzepen. Vooral dat middelste gedeelte, o gruwel. De douchekop begint opeens een volstrekt eigen leven te leiden en maakt mn broekspijp drijfnat. Lijfje afspoelen en nog even zn haar wassen (papa, ik vind haren wassen niet leuk). Dat is gebeurd, nu mag de peuter even poedelen onder de douche. Het zusje vermaakt zich inmiddels kostelijk door alles rond te gooien wat rondom haar ligt of haar ooit door vader was aangetrokken.

Wat doe ik dat toch allemaal als een volleerd vader!

Dan een ware doodssmak en de peuter ligt op de vloer van de douchecabine. Het Afghaanse luchtalarm is niets vergeleken bij het geschreeuw. Zusje schrikt zich kapot, grote ogen, haar mond wordt groter dan haar hoofd, en ze laat het Afghaanse luchtalarm volledig verbleken. De smak was ernstig dus vader reageert snel, adequaat en doortastend. Cabine open, douche uit (die andere pijp moet droogblijven), handdoek erom, direct isoleren en afvoeren van plaats incident. Dit slechts in enkele seconden.
Afvoeren naar aankleedkussen. Daar grijnst een bruine luier, gedecoreerd met zand, me aan. Ongeschikte plek voor een patiënt. Op naar het zusjekamer. Geen aankleedkussen op de commode. O nee, daar ligt zusje op, al schreeuwend. Zusje in dr bed, aankleedkussen op de commode, zoonlief troosten en afdrogen. Checken of het lichaampje nog op de juiste plekken knikt en er niet een scharnierpunt bijgekomen is. De schade blijft beperkt toch een geschramde elleboog. Nutteloos zalfje erop, de zon breekt weer door. Bij de ééntandige larf slechts moeizaam. Dat zei toegegeven. Vreemd genoeg alleen als papa in de buurt is. Bij afwezigheid van publiek wordt het stil. Nu al ijdel.
Enfin, een boekje, een liedje, ik ga slapen ik ben moe, een muziekdoosje en het stel is onder de wol. En stil! Nu de sporen in de badkamer wegwerken en de tuin rechttrekken. De boel voldoet weer aan de mama-norm.

En nu.. op de bank en even niets.

Niets meer!
Van allen die niets te zeggen hebben zijn degenen die dat zwijgend doen verreweg het prettigst.
Hans Krailsheimer

Gebruikersavatar
Jos
Berichten: 5615
Lid geworden op: 25 okt 2009 18:34
Locatie: Groot Mokum

Bericht door Jos » 15 sep 2010 18:41

U bent af en toe wel toe aan een pijp, vooral bij zo'n ééntandige larf ':lol:'
spuit elf des forumsdoctorate of pipe smoking - Pipe Smoking Universityzwembadpas specialist
correcte zwembadpas met pijp: http://www.youtube.com/watch?v=SgZJkgP90uI
wegens mijn immuniteit op dit forum is het Heren Moderators niet toegestaan mijn berichten te wijzigen of te verwijderen

Gebruikersavatar
Martin Romijn
Berichten: 3290
Lid geworden op: 23 sep 2009 14:19
Locatie: Leerdam
Contacteer:

Bericht door Martin Romijn » 15 sep 2010 19:05

Wilbie schreef:Martin, is je verhaal inmiddels vertaald, anders kan ik er eens naar kijken.

Ik genoten van de verhalen lekker bezig heren.
Bedankt voor het aanbod maar het is inmiddels vertaald en heeft al op een Amerikaans forum gestaan....en als het meezit wordt het over een tijdje gepubliceerd in "Pipes and tobaccos Magazine" !!!! http://www.pt-magazine.com/home.php?id=1
Afbeelding pijpen, tampers, en meer...

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 15 sep 2010 21:16

Ver. T.H.B.v/h D.V.D.H. (2)

De oprichting van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld (en andere respectabele hoofddeksels).

Op dit punt van de notulen aangekomen verzuchtte Diederick in een soort van extase.
‘Wat een prachtig stuk, wat liederlijk geschreven en wat een tekstvaste voorzitter’ smulde hij innerlijk.
Hij scrolde de tekst die hij meesterlijk, al mompelde hij het laatste zelf, genoteerd had verder en begon weer te lezen.
‘Een mooie hoed of pet’ zo ging Dhr Berkelmans verder na de mompelintermezzo van Dhr Putjes van hoedenmagazijn “Putjes Hoeden en Petten”, ‘kleden de man af.
Natuurlijk geldt dit ook voor de vrouwen, alhoewel de pet niet past’ en hierna knipoogde de voorlopige voorzitter naar Mevr Putjes die plots rode koontjes kreeg en haar lieflijk gezichtje schuins wegdraaide om dit voor Dhr Putjes te verbergen.
‘En niet vergeten moet worden dat de vriendelijkheid onder de mensen weer terug kan komen met het vermenigvuldigen van hoed, en pet, dragende medemensen.
Want met een vriendelijke tik tegen de hoed, pet of het op tillen van de hoed, geeft men op afstand de voorbijganger een groet.
Anders is het als men tikt tegen een hoedloos hoofd, dit brengt verwarring in het hoofd van de passant en dat kan nare gevolgen hebben.’
De priemende bebrilde ogen van de voorlopige voorzitter gingen naar de plaats van Dhr van Hoed.

Diederick had eens in een kleine vlaag van verstandsverbijstering zijn huis verlaten zonder hoofddeksel.
Vriendelijk als hij is, van gestel en gedrag, is hij gewoon om ieder die hij op de openbare weg al wandelend tegen komt vriendelijk te groeten met een luchtige tik tegen de rand van zijn hoed.
Dit deed hij ook de dag van zijn geestelijke afwezigheid toen hij blootshoofds het trottoir bewandelde.
Goed gemutst keek hij zijn passerende medemens, in dit geval een nogal uit de kluit gewassen en breed geschouderde personage, met een glimlach in de ogen en tikte met zijn vinger tegen de rand van zijn hoed die er niet was.
Voordat Diederick zijn vergissing, van het feit dat hij zijn hoed aan de kapstok had laten hangen, had kunnen opmerken en het besef dat de vriendelijk bedoelde beweging enigszins vreemd moet overkomen bij zijn tegenligger, had hij een ferme dreun om zijn oren te pakken.
Dit euvel had hij voorgelegd aan Dhr Berkelmans samen met de vraag hoe dit te voorkomen, hij doelde op het vergeten met hoofdbedekking op straat te verkeren.
‘Gewoonte moet het worden, gewoon een gewoonte’ had de wijze heer gesproken.
Na deze zinnige woorden opperde hij, toen nog geen voorlopige voorzitter, een organisatie, club, groepering, vereniging of anderszins te benoemen regelmatig bijeenkomende hoedenliefhebbers te willen stichten, oprichten of op een anderszins te benoemen manier te doen ontstaan.

‘Door ons doel hoeden en petten weer gewoon in het straatbeeld te laten terugkeren wordt het gewoon en is vergissen minder gemakkelijk’ zo vervolde Dhr Berkelmans zijn betoog.
‘Mocht het toch gebeuren, door verstrooidheid of andere gesteldheid van de mens, wordt de schade beperkt doordat men in kan leven in die verstoorde gesteldheid’.
Wederom blikte hij hierbij naar Dhr van Hoed.
‘Mijn waarde heer van Hoed kan spreken over zo’n verdwaaldheid en de gevolgen er van, doch ik stel voor dit gebeuren in een later stadium te berde te brengen en gezamenlijk hierover van mening te wisselen’.
Allen keken nu met vragende blikken Dhr van Hoed nieuwsgierig aan.
Mevr van Komen, voorlopig algemeen bestuurslid en lobbyiste tot het bevorderen van het dragen van de hoed, had de belezen woorden van de voorlopige voorzitter aandachtig aan gehoord en, zo wijs als zij was, had begrepen wat Dhr van Hoed was overkomen.
Met beminnelijke begripvolle ogen keek zij hem aan en met een zachte knik gaf zij aan meer te begrijpen dan de andere voorlopige leden van de nog op te richten vereniging.
Diederick knikte minzaam terug als blijk dat hij wist dat zij het wist of op z’n minst dat zij het kon vermoeden.

Hier eindigt de genoteerde notulen van Diederick omdat ook hij, tijdens het nalezen van deze notulen, bemerkte dat zijn meesterlijke noteringen de verhaalvorm had gekregen.
Na deze bemerking besloot hij deze trant voort te zetten en het kort schriftelijk verslag van de vergadering te verlaten en af te sluiten.
‘Een briljant verhaal kan het worden, een verslag voor het nageslacht’ bedacht hij en zo geschiedde.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Gypscoprotheres
Berichten: 1930
Lid geworden op: 07 feb 2010 22:08
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Bericht door Gypscoprotheres » 16 sep 2010 09:05

Wat een talenten hebben we hier op dit forum! Ik heb nog niet alle verhalen gelezen, maar wat ik tot nu toe heb gezien leest lekker weg.
Afbeelding

Gebruikersavatar
boyenne
Berichten: 420
Lid geworden op: 26 okt 2009 16:55

Bericht door boyenne » 16 sep 2010 10:27

Heeeeeerlijk!
boyenne Afbeelding

Gebruikersavatar
Jos
Berichten: 5615
Lid geworden op: 25 okt 2009 18:34
Locatie: Groot Mokum

Bericht door Jos » 16 sep 2010 11:28

Bommel, heeft de Ver. T.H.B.v/h D.V.D.H. al een logo? Als men daar even zoekt op hat tipping zit er vast wat tussen
http://www.google.nl/images?hl=nl&sourc ... eken&gbv=1
spuit elf des forumsdoctorate of pipe smoking - Pipe Smoking Universityzwembadpas specialist
correcte zwembadpas met pijp: http://www.youtube.com/watch?v=SgZJkgP90uI
wegens mijn immuniteit op dit forum is het Heren Moderators niet toegestaan mijn berichten te wijzigen of te verwijderen

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 16 sep 2010 20:45

Zonder Logo Jos, maar wel een lekkere deel 3


Ver. T.H.B.v/h D.V.D.H. (3)

De oprichting van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld (en andere respectabele hoofddeksels).

Hij verhaalde verder de wijze en intellectuele speech van de voorlopige voorzitter die spoedig geen voorlopige voorzitter meer zou zijn maar voorzitter van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld.
Dhr Berkelmans, spiedend over zijn brillenglazen kijkend hernam na een korte doch geslaagde pauze het woord wederom.
‘De hoed en pet, mede bevorderaars, zal niet alleen in de openbaarheid het levensbeeld doen veranderen maar ook binnenshuis als dit gepast is.
Denk aan het terugkeren van het kapje in de verpleging, dit werk zeer zeker hygiëne bevorderend.
Maar ook de koksmuts zal zijn herintreden krijgen.
Het zal verledentijd zijn om hoofdharen in soepen, puree, stampotten’ bij het laatste veegde de voorlopige voorzitter met zijn zakdoek de mondhoeken schoon want bij de gedachten van een heerlijk bord stampot liep hem het water in de mond, wat hem regelmatig gebeurde bij het denken aan stampot daar hij een vervent liefhebber van deze simpele kost was, ‘ sauzen en andere overheerlijke met liefde bereidde gerechten aan te treffen met het dragen van de koksmuts en andere bedienendpersonelehoofdbedeksels.’
Dhr Putjes die soms een mompeltje de mond liet ontglippen sprong bij deze woorden op met een luid, ‘Hoera’ geroep.
Mevr Putjes zat met de vingers de letters van het laatste woord te tellen en tegelijk te bedenken of bedienendpersonelehoofdbedeksels wel en niet mogelijk was volgens het scrabbel reglement maar raakte pardoes de tel kwijt na de opgewonden geroep van haar man en schoot van de stoel waar ze voorheen nog op gezeten had.
Maar de voorlopige voorzitter ging onverstoord verder in zijn betoog.
‘Zo ziet u, het hoofddeksel is naast een vriendelijk toonbeeld van netheid en een bepaalde stand ook in staat de mensheid te beschermen tegen allerlei ongewenste tegenkomingen van aller soort.
Het kleed af, kleed op, verchiquet, straalt uit, geeft gezag en duidelijkheid.
Daarom verklaar ik dat vanaf vandaag, met uw welgenoegen, de oprichting van deze vereniging een belangrijk feit is en wil ik overgaan tot het erkennen, vaststellen en onherroepelijk omzetten van alles wat voorlopig was, mits het unaniem gebeurt anders hebben we nog een hele klus te klaren en moet gewacht worden met het opdienen van het diner dat voor deze feestelijke gebeurtenis georganiseerd is’ zo besloot de voorlopige voorzitter van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld zijn inleidend betoog.
En toen was het stil, heel stil want de aanwezigen moesten de doordringende woorden nog even op een rijtje zetten en laten bezinken.
Van de stilte gebruik makend sloop Dhr Berkelmans zachtjes de zaal uit om even zijn gezicht op te frissen, want het hoofd was nogal verhit geraakt, alvorens de leden te bewegen om tot unanieme stemming over te gaan.

‘Wat een wijs man’ verbrak Mevr van Komen, voorlopig algemeen bestuurslid en lobbyiste tot het bevorderen van het dragen van de hoed, de stilte.
‘Ja verrukkelijk gesproken en briljante woordkeuze’ volgde Mevr Putjes haar in zwijmelende euforie.
‘Een steun een voorvechter voor ons vak’ nam Dhr Putjes het over van zijn vrouw.
‘Kapitaal brengende man, een voorzienigheid die ons geen windeieren zal leggen als de vereniging goed draait’ zo vervolgde hij zich al rijk rekenend.
‘We moeten, als Dhr Berkelmans terug is wel unaniem onze steun kunnen betuigen aan de feitelijke omzetting van het voorlopige’ bracht Diederick van Hoed de gemoederen de goede kant op.
‘Zijn we het eens met hem als onze voorzitter en leider in het bevorderen van waarvoor deze vereniging zich wilt gaan inzetten en willen we allemaal ons aandeel in het tot stand komen van deze bevordering?’ sprak Diederick zeer wijs.
Allen verzonken na deze inbreng van de man die ooit eens zich vergist had zijn hoofd te bedekken met wat aan zijn kapstok hing en daardoor in een ongelukkige omstandigheid verkeerde in een diepe gedachten.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 30 sep 2010 12:28

Ver. T.H.B.v/h D.V.D.H. (4)

De oprichting van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld (en andere respectabele hoofddeksels).

Ondertussen poedelde Dhr Berkelmans zijn warm gelaat boven het fonteintje in de afgesloten ruimte van het herensanitaire natte deel.
Zijn artistieke brilmontuur had hij daarvoor keurig en voorzichtig op de brede rand van de rijkelijk geglazuurde porseleinen wasbak gelegd.
Met druipend gelaat keek hij in de spiegel die er boven hing en zag een opgewonden vochtig gezicht.
‘Zo Berkelmans’ sprak hij tegen de verschijning tegenover hem, ‘zo jonge, nog even en het is een feit, een vereniging die zich inzet voor meer samenhang in de maatschappij, een vereniging die bijdraagt aan het respect van de mens in algemeen en de prominenten in het bijzonder’.
Hij pakte na deze woorden de handdoek en depte zijn gelaat met zachte hand af om te voorkomen dat het weer begon te gloeien.
Met beide handen pakte hij de zijkanten van zijn kleurrijke strik vast en trok het imago onderdeel van hem gladjes strak.
Uit zijn binnen zak haalde hij een zakkammetje en haalde dit kleinoot door zijn dunne haar.
Hierna sloeg hij met de handdoek de aanwezige en niet aanwezige pluizerij van zijn schouders, rechtte die en blikte nogmaals in de spiegel terwijl hij zijn zichthulpstuk van een beroemd merk weer op zijn neus terug plaatste.
‘Ziet er weer puik uit Berkelmans’ sprak hij wederom tegen zichzelf en draaide zich om, om zich naar de deur te begeven die de toegang naar de gang scheidde.
Maar voordat hij die bereikt had ging deze open en trad er een heer binnen die gekleed was in een kostuum die doorgaans in de keuken van een gerenommeerd of niet gerenommeerd restaurant werd en wordt gedragen.
‘Zo beste man’ sprak Dhr Berkelmans de persoon aan, ‘is u niet aan het verkeerde adres?
De binnen gekomen persoon hield de pas met een schok in en keek zijn spreker aan met een verbaasde frons die het voorhoofd van de man een uitgewrongen dweil deed lijken.
‘u bedoeld?’ vroeg de binnen gekomene.
‘Wel zoals ik het zei, is u niet aan het verkeerde adres, met andere woorden zijt ge niet verkeerd of wel heeft u niet de verkeerde gang genomen’ sprak Dhr Berkelmans streng.
‘Geenszins’ sprak de man tegen, ‘ ik weet zeker dat ik hier moet zijn en nog snel ook voordat er ongelukken gebeuren.’
En na deze uitleg stormde de man af op een van de deuren met een aanduiding dat, als men de knop omdraait, de ruimte geruime tijd bezet is.
Met een licht verontwaardiging voor het abrupt afbreken van een gesprek verdween de voorlopige voorzitter, van de vereniging in oprichting, door de deur die toegang verschafte naar de gang.

Nog bezig met het afgebroken gesprek ging de voorlopige voorzitter meer zijn neus achterna dan zijn vereniging die nog gespannen aan het discussiëren was om tot een unanieme beslissing te komen.
‘Boerenkool’ fluisterde Dhr Berkelmans in zichzelf en stapte snuffend de geur achterna.
In zijn hoofd verscheen een enorme pan met daarin boerenkool stampot.
Het water in zijn mond werd te veel en begon te druppen langs zijn mondhoeken zodat, om er nog respectabel uit te zien, het nodig was dat hij met vluchtige bewegingen zijn hoeken depte met de zakdoek die hij snel uit zijn broekzak te voorschijn haalde.
Aan het einde van de gang bevond zich de bedrijvige keuken van restaurant “de Gruitte Pet” en naar mate men dit kloppende hart van het etablissement naderde was de bedrijvigheid harder te horen.
De gongachtige geluiden van grote pannen, het geklingel van het zilveren bestek, getongel van de koekenpannen en het gesis en gespetter van alle gerechten in wording.
Hier tussendoor kon men het geschuifel en geroep horen van de koks met daarboven uit de harde stem van de chef die zijn brigade aan stuurde.
Dhr Berkelmans had de hele gang met zijn neus afgelopen en was aan gekomen bij de entree van het domein waar de chef, Dhr Geelwortel, de garde zwaaide.
Echter had Dhr Berkelmans, Dhr Geelwortel nog nooit ontmoet en Dhr Geelwortel nog nooit Dhr Berkelmans en kon dus Dhr Berkelmans niet weten dat Dhr Geelwortel zeer uit zijn humeur kon raken als normale burgers zijn domein betraden.
Anderzijds kon Dhr Geelwortel weer niet vermoeden dat Dhr Berkelmans niet toebehoorde aan de groep normale burgers.
Met deze onwetende spannende combinatie van beide partijen ontstond een even spannende situatie die hier verhaald zal worden en later in de kronieken van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld zal doorgaan als een schoolvoorbeeld iemand en iedereen te overtuigen hoe belangrijk het dragen van het hoofddeksel is dat behoord bij een beroepsgroep.
Er zal zelfs een hoofdstuk aan geweid worden onder de noemer “Hoofddeksels per beroepsgroep” dat elk lid van de vereniging moet gaan beheersen.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Jos
Berichten: 5615
Lid geworden op: 25 okt 2009 18:34
Locatie: Groot Mokum

Bericht door Jos » 05 okt 2010 17:27

Bommel, met een forse Winslow Crown Viking, Troost slices, in het hoofd heb ik weer genoten van deel 3 en 4.
En de passages over voedsel doen mijn trek verdubbelen zo vlak voor het diner '8)'
spuit elf des forumsdoctorate of pipe smoking - Pipe Smoking Universityzwembadpas specialist
correcte zwembadpas met pijp: http://www.youtube.com/watch?v=SgZJkgP90uI
wegens mijn immuniteit op dit forum is het Heren Moderators niet toegestaan mijn berichten te wijzigen of te verwijderen

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 05 okt 2010 17:32

Ik ben blij dat de magen weer knorren. :P
Afbeelding

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 22 nov 2010 21:13

Ver. T.H.B.v/h D.V.D.H. (5)

De oprichting van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld (en andere respectabele hoofddeksels).

Met snuffende neus bereikte Dhr Berkelmans de schoon geboende deurposten van de keuken.
Daar de voorbereidingen in volle gang waren en er geen, naar de verrukkelijke creaties van Dhr Geelwortel smachtende klanten de zaal bezette, stonden de deuren wijd open.
De neusvleugels van Dhr Berkelmans wapperde in de lucht, gelukkig dat ze vast zaten aan de bolle wangen en jukbeenderen anders was het een gewapper van jewelste en het gezicht van de statige man zou er raar uitzien, en snoven de luchten gewillig op en in het bijzonder de boerenkoolstamp.
Voetje voor voetje, stapje voor stapje, kwam de voorlopige voorzitter van de vereniging dichterbij.
Geheel in extase betrad hij het domein van Dhr Geelwortel die tot dus ver geconcentreerd tussen de bereidingstafels heen paradeerde.
De nog steeds in extase verkerende voorlopige voorzitter schuifelde steeds verder de keuken in maar stootte heel zachtjes met zijn linkervoet tegen een metalen afvalbak dat aan de rechterkant van de kopse zijde van een van de vele bereidingstafels stond opgesteld.
Het ding was pas geleegd waardoor het een hol nagalmend geluid maakte.
Ondanks de bedrijvigheid in het domein van Dhr Geelwortel en het vele getingel en getongel, oversteeg het volume van de afvalbak de vriendelijke voorbereidingsgeluiden.
‘Stop en wacht’ brulde Dhr Geelwortel op het moment dat het luide geluid van de lege afvalbak zijn oorschelp binnen drong en het trommelvlies van zijn gehoororgaan deed trillen.
De stijgbeugel en aanbeeld transporteerde het verder.
‘Stop en wacht’ gilde Dhr Geelwortel nog eens en zwiepte met een grote lepel in de lucht.
Met de zwiepende beweging draaide hij in de richting van de verplaatste afvalbak.
Zijn brigade draaide, zonder te zwiepen met iets van keukengereedschap, dezelfde richting op.
Dhr Geelwortel keek naar de afvalbak en daarna naar de tafel.
En toen zag hij de voorlopige voorzitter staan naast de afvalbak en de werktafel.
‘Wel voor de drommel durft u zich te dringen in het hart van dit gerenommeerde hoog aangeschreven etablissement? Brieste hij gevaarlijk zwiepend.
En met deze woorden stormde hij als het ware op de indringer af.
Dhr Berkelmans normaal goed bespraakt stond nu sprakeloos, nog steeds een beetje leunend, tegen de afvalbak en de tafel.
Voordat hij bijgekomen was en zijn mond open wilde doen omdat juiste woorden hem te binnen waren geschoten was Dhr Geelwortel hem tot op zijn neus genaderd.
‘Wel wat doet u hier, spreek en u zal uw vege lijf kunnen redden’ met deze woorden zwiepte hij zeer gevaarlijk met de enorme lepel.
Afbeelding

Gebruikersavatar
smoorder
Dichter des Forum
Berichten: 1084
Lid geworden op: 23 apr 2009 12:43
Locatie: Mechelen B

Bericht door smoorder » 22 nov 2010 23:16

8)
't wordt winter, Louis,
weer wat meer tijd om de ganzeveer te hanteren ! !
:idea: :idea:

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 23 nov 2010 20:32

smoorder schreef:8)
't wordt winter, Louis,
weer wat meer tijd om de ganzeveer te hanteren ! !
:idea: :idea:
Zeker heer Smoorder. :lol:
Afbeelding

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 14 dec 2010 22:29

Om in verdere kerst sferen te komen.

Bedelengel

Dat een winkelallergisch persoon als ik zich door vrienden laat strikken om op een vrije zaterdag gezellig met z’n allen een kerstmarkt te bezoeken mag uiterst bijzonder genoemd worden.
Het laten strikken is al unicum, maar ook nog deelname aan het gebeuren kan zo wie zo de kronieken in.
Ik was wel zo slim, na gestrikt te zijn, om eisen te stellen.
Het moest een echte kerstmarkt zijn en niet zo eentje van een tuincentrum of regionale bijeen geraapte stalletjes-samenscholing.
‘Neen’ zeiden ze, we gaan naar een echte gezellige markt waar zelfs ik mij zou kunnen vermaken, en ik hielp het ze hopen.
Op de bewuste vrije zaterdag togen we dus richting, de o zo gezelligheid, in de automobielen, en ik mocht meerijden.
Tom en Tom gingen ook mee, speciaal voor de ondersteuning, zodat het onmogelijk was te verdwalen.
Na luttele tientallen kilometers ontstond er een verschil van mening tussen de ene Tom en de andere Tom wat verwarring tot gevolg had.
Besloten werd om ook het andere stelletje Tom en Tom, die in de andere auto mee reden, even om raad te vragen tijdens het nuttigen van een kopje koffie in een restaurant lang de weg, die met zo’n grote pappagaai klanten lokte.
De raadgevingen waren rijp en na enkele kopjes duistervocht werd de reis weer hervat met voor de zekerheid de ouderwetse wegenkaart bij de hand.
Zonder al te veel omzwervingen arriveerden we op de plaats van bestemming en kon de zoektocht naar een parkeerplaats beginnen.
Dat was een hele opgave want het, als irritante verklede kerstdwergen, parkeerpersoneel verwezen ons steeds naar mogelijke parkeerruimte die er niet was.
De stemming werd hierdoor er nog vrolijker op en het werd winters koud in het voertuig waarin ik bevond.
Maar aan deze kwelling kwam een eind en we kregen een mooi plaatsje.

Vanaf het parkeerterrein volgde we de stoet wandelende marktbezoekers die richting het grote terrein schuifelden.
We werden onderweg vermaakt met uit luidsprekers vrolijke maar metaalklinkende kerst evergreens waarvan de kwaliteit op het kerstmarkt terrein niet verbeterde.
Maar het went en door het gezoem van alle markt klanten valt het niet meer op.
Ik verwachtte een hevige allergische reactie van de overdadigheid en verscheidenheid in aanbod van kerst prullaria in alle soorten en maten, maar deze bleef uit.
De olijkheid kreeg zelfs vat op mij en ik werd meegesleurd in het kerstgevoel.
Dat werd versterkt toen ik een stalletje ontdekte die allerlei ouderwetse kerst spulletjes verkocht.
Ik genoot van het aanblik van grote dozen met authentieke boomversieringen uit vervlogen tijden.
Ballen en pegels die mijn jeugd deed terug komen, knijpvogeltjes zoals ze nu niet meer maken, sneeuwmannetjes die jaren meegaan, ballen met een uitsparing met daarin een kerstgroep of een winterlandschap.
Kwaliteit uit de oude doos.
‘U heeft mooie ballen’ sprak ik tegen de vrouw achter al dat moois en ontdekte mijn verspreking direct maar te laat.
‘Dat zegt mijn man ook altijd en ze zijn puur natuur meneer’ gierde de vrouw.
Als of ik haar niet hoorde en om mijn beschamende fout te verbloemen, mijn reisgenoten en omstanders kletste zich zowat op de dijen, pakte ik een bal uit de doos, een hele mooie waarin een dorpsgezicht verwerkt was.
‘Wat kost deze bal?’ vroeg ik haar.
‘Omdat u het bent, vier euro en als je haar broertje er bijneemt’ en ze wees een soortgelijke bal drie vakjes verder aan ‘ is dat zes euro en heeft u een mooi stelletje ballen’.
Ondeugend knipoogde ze naar mij.
‘Vind uw man dat wel goed dat u, uw ballen zo goedkoop aanbied’ deed ik ook ontdeugent en om haar een koekje van eigen deeg te geven.
‘Zolang ze niet vlezig zijn heeft hij er geen problemen mee’ en ze schudde haar boezem ter onderstreping.
Ik betaalde haar de zes euro, ontving de zorgvuldig ingepakte ballen en slenterde weer verder.
Enkele kraampjes verder werd mijn oog getrokken naar de kraam met religieuze kerstartikelen.
Er prijkte mooie kerstgroepen, kandelaars en beelden in de kraam.
Een beeld vond ik een blikvanger, het was een bedelengel.
In mijn jeugd stond zo’n zelfde engel altijd naast de kerststal in onze kerk.
De geknielde pose van het beeld, die een goudkleurig kistje vasthoud, had altijd mijn interesse.
In de goudkleurige kist zit een gleuf waarin een munt gedeponeerd kan worden.
Als de munt naar binnen gleed viel het op een gewicht dat vast zit aan de nek van de engel waardoor het liefdevol ging knikken.
Ik heb als kind tijdens de kerst mis vele centen de gleuf in laten glijden en zo de dienst verstoord omdat het gewicht luid tikte en dat galmde weer tegen de rustieke kerkmuren.
Zelfs is het wel eens van het spreekgestoelte gezegd dat na de dienst de engel met veel plezier zijn knikkende goedkeuring wilde tonen, maar in de dienst hij graag mee wilde luisteren, wat overigens onzin was omdat kalk niet kan luisteren.
Maar de boodschap was over gekomen, ik moest voor het binnentreden van het kerkgebouw mijn zakken leeg maken en de vulling aan mijn moeder geven.
Als ik zoet was mocht ik na ceremonie de engel laten knikken.
En met deze herinnering stond ik te kijken naar de engel in het kraampje.
‘Kunt u mij vertellen wat deze bedelengel kost?’ hoorde ik mijzelf vragen aan de man die rustig een boekje zat te lezen en over de brillen glazen de pasanten in de gaten hield.
‘Hoeveel ballen heeft u bij mijn vrouw gekocht?’ was zijn vraag wijzend naar mijn plasticzak van “Truu’s oude kerstballenkraam”.
‘Twee hele mooie ouderwetse, met van die mooie dorpsgezichten erin’ antwoordde ik hem.
‘Och, och, het is weer zover, met korting zeker en ook in het ootje genomen over d’r ballen’ ging hij verder.
‘Uh, ja’ bevestigde ik in alle goeiigheid.
‘Die vrouw geeft ons nog eens een slechte naam, met haar ballen’ mopperde hij.
‘Zo erg was het nu ook weer niet’ probeerde ik de kerstsfeer er in te houden ‘ik had ook kerstballen moeten zeggen.’
‘Dat maakt bij haar niet uit, dan had u een ander grapje gekregen’.
We keuvelde nog wat en ik bood de man een Glűhwijntje aan van de voorbij komende rijdende bar en er ontstond een soort kerstband.
Een kerstmannen dweilorkest hoempapade langs, kerstvrouwtjes deelde kransjes uit en ik stond maar te keuvelen.
Midden in het gesprek zegt de man ‘vierentwintig euro’.
‘Pardon, wat zegt u’ want ik begreep hem niet.
‘Hoeveel ballen heeft u gekocht, twee zei u toch?’
‘Ja twee mooie ballen’.
‘Zeg dat nu niet zo, van dat mooie’ en de man trok een vies gezicht.
‘Sorry’ verontschuldigde ik mij.
‘Voor negentien euro mag u hem mee nemen’.
‘Wat mag ik dan meenemen?.
‘Die engel’.
Om te voorkomen dat de man van gedachte veranderd en ik mijn koopje miste, trek ik mijn beurs en geeft hem het bedrag.
Met zorgvuldigheid wordt ook de engel ingepakt, zeker een familie handigheid en mijn overhandigd.
Met een ‘bedankt en de ballen’ nemen we afscheid van elkaar.
De terug reis ging zonder moeite, Tom en Tom waren het eens en dat was weer fijn.
Want ik kon niet wachten mijn ingekochte schatten thuis te tonen.

De laatste tijd loop ik er elke dag een paar keer langs en dan doe ik een muntje in de gleuf.
Het kopje gaat dan knikken en ik vind dat weer leuk.
Sinds kort in mijn bezit en ik ben trots, maar na kerst kan hij de zolder op.
Nu staat hij naast de kerstgroep onder de boom, vrolijk in het licht mooi te zijn mijn eigen bedelengel.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Jos
Berichten: 5615
Lid geworden op: 25 okt 2009 18:34
Locatie: Groot Mokum

Bericht door Jos » 16 dec 2010 10:44

Bommel, een waarlijk prachtig kerst-essay!

- 'de ballen' als afscheidsgroet deed mij ook denken aan mijn middelbare schooltijd ':wink:'
- en als Tom en Tom ons helemaal misleiden heeft degene die daarop voorbereid is altijd zijn eigen kompas om de pols, kleine wijzer op de zon richten en het midden tussen kleine wijzer en de 12 is het zuiden..
spuit elf des forumsdoctorate of pipe smoking - Pipe Smoking Universityzwembadpas specialist
correcte zwembadpas met pijp: http://www.youtube.com/watch?v=SgZJkgP90uI
wegens mijn immuniteit op dit forum is het Heren Moderators niet toegestaan mijn berichten te wijzigen of te verwijderen

Gebruikersavatar
Jos
Berichten: 5615
Lid geworden op: 25 okt 2009 18:34
Locatie: Groot Mokum

Bericht door Jos » 16 dec 2010 12:03

DE AAP IN DE KERSTBOOM

Een broer kwam vroeger plotseling met een aap thuis. Het was geen grote aap. Mijn ouders waren natuurlijk wat ontsteld, maar ruimdenkend wat 'huisdieren' betreft. Achteraf geloof ik dat de aap toch wel een half jaar bij ons heeft vertoefd.
De aap droeg speciaal voor hem gemaakte jasjes, dus hij liep er echt als een heer bij.
Twee herinneringen staan mij nog levendig bij. Mijn op visite zijnde grootvader had op de armleuning van zijn stoel een schoteltje staan met een lekkere in de keuken bereide kroket. De aap komt aanlopen, grist de kroket voor zijn neus weg en springt ermee op de schoorsteenmantel waar hij hem smakelijk begint op te eten. Mijn grootvader kon er wel om lachen. Verder was de aap rechtshandig. Hij zat eens op de schoorsteenmantel, zijn favoriete plek als hij in de kamer was, en ving toen zijn ontlasting op in zijn rechterhand, werd door ons geconstateerd.
Maar een aap in huis... Een vriend van ons vond de aap fantastisch, maar zouden zijn ouders dat wel goed vinden? Natuurlijk, geen probleem, zei vooral mijn vader.. De vriend werd min of meer omgepraat en kreeg toen de aap, compleet met zijn garderobe.
Weer een tijd later kreeg mijn vader de moeder van de vriend aan de telefoon. Huilend en hysterisch. Wat bleek? De vriend dorst het toch niet aan zijn ouders te vertellen en heeft de aap in zijn kamer gehouden. Daaruit is hij natuurlijk een keer ontsnapt. De ouders hadden visite ontvangen en zaten genoeglijk, zoals het hoort in december, rond de kerstboom. Plotseling komt er een aap binnen rennen die de kerstboom in springt en daarbij de boom met versierselen vernielt.
De huilende en hysterische moeder wil dat mijn vader meteen die aap terugneemt.
En ik hoor mijn vader nog zeggen, veel te blij dat hij van die aap af was: mevrouw, levende handel wordt niet teruggenomen..
spuit elf des forumsdoctorate of pipe smoking - Pipe Smoking Universityzwembadpas specialist
correcte zwembadpas met pijp: http://www.youtube.com/watch?v=SgZJkgP90uI
wegens mijn immuniteit op dit forum is het Heren Moderators niet toegestaan mijn berichten te wijzigen of te verwijderen

Gebruikersavatar
smoorder
Dichter des Forum
Berichten: 1084
Lid geworden op: 23 apr 2009 12:43
Locatie: Mechelen B

Bericht door smoorder » 16 dec 2010 13:26

Jos schreef:...... levende handel wordt niet teruggenomen..
:lol:

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 16 dec 2010 20:52

Echt een anekdote voor onder de boom Jos.
Een aap van een verhaal. :lol:
Afbeelding

Gebruikersavatar
magicmarcello
Berichten: 2002
Lid geworden op: 27 jan 2011 17:10
Locatie: Veenendaal
Contacteer:

Bericht door magicmarcello » 09 feb 2011 15:05

O Gij Bommel, literair pijpend wezen,
kheb heden Uw breieryen gelezen,
Uw ster is waarlijk hoog gerezen,
Mon cher, chapeau chapeau in dezen...
Ge legt hier neer daar wat gij dacht,
Uw spinsels baren diepe kracht,
Gij hebt de glim in lach gebracht,
's levens harde leer verzacht...
't zij mij geloofd in mijner oren,
dees spinsels uwer geest t'aanhoren,
Lectori Salutem, scriptuur geboren,
welk stand des heer voluit bekoren...

...en met buiging!

:-?
Magus des Forums

Ignis Mutatres

www.novart.nl

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 10 feb 2011 20:58

En met weder buiging.

U is ook een dichter des Forums. =D> =D>
De wangen gloeien roze van de trots.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 10 feb 2011 21:01

Ver. T.H.B.v/h D.V.D.H. (6)

De oprichting van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld (en andere respectabele hoofddeksels).

Dhr Berkelmans was lichtelijk bekomen van de dreigende aanval van Dhr Geelwortel en hapte nog wat naar adem, schraapte zijn keel en kneep een beetje met zijn ogen.
‘De geur van uw verrukkelijk ruikenden stampot van de Brassica oleracea var. Laciniata, lokte mij uw niet afgeschermd domein in’ zei hij nog steeds met geknepen ogen.
‘Mijn in vervoering gebrachte neus bracht mij in een extase waardoor ik niet besefte waar ik was’ ging Dhr Berkelmans verder.
‘Dat is de reden dat ik de durf had door te lopen en dat ik een gesprek voer met een ontkokmutste chef de cuisine’ beëindigde hij zijn korte rede en met een aristocratische beweging van zijn pink wijzend naar de zijkant van zijn hoofd.
De beide heren keken elkaar in de ogen en wilden na een korte tussenpozen tegelijk weer het woord nemen.
De letter en woord happende strijd werd gewonnen door Dhr Berkelmans.
Hij vervolgde.’Het is hoogst onhygiënisch en een bacteriële aanslag op de kunst die u uitvoert.
Nu ik u zo aanschouw wint de drang om mijn gezondheid te beschermen het van de heerlijke geur van mijn geliefd gerecht en zal ik in deze hoog aangeschreven etablissement nimmer een vorkje prikken.’
Dhr Berkelmans draaide zich na deze duidelijk terechtwijzing en beslissing op zijn hakken om en verliet de keuken om zijn weg te vervolgen naar het lokaal waar de voorlopige leden van de vereniging Tot Het Bevorderen van het Dragen Van De Hoed in het straatbeeld nog steeds in bezinning waren.

‘Wat blijft die voortreffelijke man lang weg’ verbrak Mvr Putjes voorlopig penningmeesters het gezamenlijk stilzwijgen.
‘Hij bezint zich natuurlijk op de belangrijke omzetting van het voorlopige naar het permanente’ fluisterde Mvr van Komen voorlopig Algemeen bestuurslid en lobbyiste tot het bevorderen van het dragen van de hoed met blozende wangen van het denken.
‘Het is mij klip en klaar dat hij ons lichtend voorbeeld kan zijn in deze duistere tijden zonder hoofdbescherming’ deed Dhr Putjes een poging de beslissing vlot te trekken.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Bommel
Berichten: 13639
Lid geworden op: 11 okt 2009 16:32
Locatie: Alphen aan den Rijn

Bericht door Bommel » 10 feb 2011 21:04

Openhartig

Ze stond net als ik te wachten op de lift die tergend langzaam door de schacht van het flatgebouw, tegenwoordig appartementencomplex, naar beneden moest komen.
Ik keek van opzij naar de jongedame en concludeerde dat ze voor de tijd van het jaar vreselijk schaars gekleed was.
Daar stond ik, haar schuins aankijkend, in mijn dikke overjas met kippenvel op de armen bij het aanblik van haar.
‘Wat doet het kind zich aan’ dacht ik terwijl mijn ogen haar contouren volgde.
Ze was hooggehakt geschoeid en haar strakke slanke benen omwonden door een fijn gemaasde net panty van een onduidelijke mysterieuze roodachtige kleur.
De panty was zo fijn van net dat de gemiddelde visser er jaloers op zou kunnen zijn.
Haar kort dun jasje verborg een uiterst korte rok, waarvan een minuscuul dun streepje zichtbaar was.
Waarschijnlijk trok haar forse boezem het dunne jasje iets omhoog wat de reden zou kunnen zijn van dat ondeugende streepje korte rok.
Mijn onderzoekenden steelse blik scheen haar op te vallen waardoor ze met een brutaal oogopslag naar mij keek en spannend glimlachte.
‘Heeft u het niet koud’ probeerde ik mijn situatie te redden want ik voelde mij een vieze gluurder pur sang.
‘Valt wel mee hoor’ zei ze zacht terug,’ik ben niet buiten geweest’.
Ik moet een rare vragende grimas getrokken hebben want ze lachte plots haar tanden bloot.
Haar kolkende blije lach vulde de hal van het complex en vrolijkte de donkerte op.
‘U denkt toch niet dat ik in mijn bijna niksie met dit weer naar buiten gaat’.
‘Eerlijk gezegd dacht ik dit van wel’ antwoordde ik haar’.
‘Maar meneer, dan loop ik het een en ander op, ik ben niet van Lotje’ lachte ze verder.
‘Ik woon hier en kom net van boven’.
‘Maar u staat op de lift te wachten net als ik, of bent u iets vergeten?’
‘Dan zou ik daarna naar buiten moeten, maar ik zei u al dat ik niet van Lotje bent’.
‘Vind u het erg dat ik het niet begrijpt’ zei ik haar, haar totaal niet begrijpend.
Intussen hoorden we een zachte plof van de lift en ging de schuifdeur open.
Beiden stapte de cabine in en beleeft vroegen we tegelijk aan elkaar op welke etage ieder moest zijn.
Ik drukte de gewenste genummerde knopjes in en leunde tegen een van de drie stalen muren.
‘Ik zal u uitleggen hoe het zit’ zei ze met ondeugende pretlichtjes in haar ogen, of waren het voorpret lichtjes.
Dat is iets wat ik niet heb durven vragen.
‘Mijn vriend houd van spannend’ begon ze haar openhartig gesprek.
‘Zo af en toe heeft hij een verzetje nodig’.
‘Ach zo’ mompelde ik en ik voelde een beetje extra bloed richting de wangen gepompt worden en dat kwam niet alleen door dat ze het over een verzetje had maar ook door dat mijn ogen naar haar boezem getrokken werden.
Ze was gevaarlijk tegenover mij gaan staan en ik kon zo in haar laag gedecolleteerde dunne jasje de pronkstukken zien.
‘Wij spelen dan een voorbedacht verzetje’ ging zij verder.
‘Al dagen beginnen we een scenario te verzinnen, wat op zich al opwindend is’.
‘Dat zal wel’ zei ik flauw glimlachend tegen haar en ik kreeg het warmer.
Ik begreep nu waarom ze luchtig gekleed was ondanks de vijf graden Celsius buiten.
‘Vandaag ben ik zijn speeltje die hij besteld heeft’ knip oogde ze verstandhoudend.
‘Och wat grappig’ kwam ongemakkelijk uit mijn strot.
‘Dat is niet grappig hoor, het is meer een noodzaak’
‘Een noodzaak?’ vroeg ik.
‘Ja anders zoekt hij het buiten de deur ben ik bang’.
‘Dat kan ik niet geloven, zo mooie meid als u zal hij toch geen verdriet doen’ zei ik vol ongeloof en wat meer op mijn gemak.
‘Ik ben bang van wel, en wat dan nog het is een spannend spelletje’.
Dat het spannend zou kunnen zijn geloofde ik wel gezien de vrolijkheid waarmee ze het zei, de pretlichtjes in haar ogen werden vuriger.
‘De vorige keer was hij loodgieter en stond hij met zijn gereedschapskist en alleen een overall aan voor de deur’.
‘Het was min negen en ik heb net gedaan alsof ik niet thuis was.’
‘Stond hij zeker vijftien minuten te blauwbekken voor de deur op de galerij.’
‘Brrrrrrr’ zei ik.
‘Ik heb hem lekker warm gemaakt’ ging ze verder,’maar hij was dagen daarna verkouden’
Ze rolde haar lach door de lift van de na pret.
De lift stopte op de etage waar ze moest zijn.
‘Ik ben er, nou doei’ en met een hand gebaar verliet ze de lift.
‘ Veel plezier’ riep ik haar nog na nog voordat de deuren zich sloten.
Ik zoefde langzaam naar boven en stapte even later enkele etages hoger de hal in.
Met moeite kreeg ik de deur naar de galerij open omdat de wind haar vast zoog in de sponningen.
Stilletjes hoopte ik voor de jongen dame dat haar vriend thuis zou zijn
Afbeelding

Gebruikersavatar
Bart Iron
Moderator
Berichten: 3791
Lid geworden op: 07 sep 2010 06:49
Locatie: Leusden

Bericht door Bart Iron » 16 feb 2011 19:55

Weer een leuk verhaal Bommel! Hoe verzin je ze toch weer altijd?!

Gebruikersavatar
Jos
Berichten: 5615
Lid geworden op: 25 okt 2009 18:34
Locatie: Groot Mokum

Bericht door Jos » 16 feb 2011 21:11

Ik heb het ook weer met genoegen gelezen en zoiets als 'Openhartig' kan men slechts schrijven, dat schijnt Bommel wel toevertrouwd te zijn, met een goed oog voor het vrouwelijk schoon..
spuit elf des forumsdoctorate of pipe smoking - Pipe Smoking Universityzwembadpas specialist
correcte zwembadpas met pijp: http://www.youtube.com/watch?v=SgZJkgP90uI
wegens mijn immuniteit op dit forum is het Heren Moderators niet toegestaan mijn berichten te wijzigen of te verwijderen

Gebruikersavatar
Rob
Berichten: 1324
Lid geworden op: 10 aug 2009 00:58
Locatie: Voorhout

Bericht door Rob » 16 feb 2011 22:06

Ik heb weer met plezier gelezen!

Gebruikersavatar
tweetakt [*RIP*]
Berichten: 313
Lid geworden op: 03 jan 2011 23:31
Locatie: Beegden

Bericht door tweetakt [*RIP*] » 16 feb 2011 22:29

Kerdju, hoe verzin je het :!:
Mijn bewondering heb je in the pocket Bommel 8)
R.I.P. 08/04/2013

- Aangepast door Nekker

Plaats reactie